WENDY'S. Η δύναμη ενός Brand. "Έφυγες δίχως αντίο...ξαφνικά ένα πρωιιιιί..."

tpertselakis
5 Φεβ 2025
διαβάστηκε 5 λεπτά

Έγινε ενημέρωση: 7 Φεβ 2025

Θα μπορούσε κάλλιστα ο Νότης να το είχε τραγουδήσει για την κορυφαία αλυσίδα fast food που πέρασε από τη χώρα μας. Μία αλυσίδα που όλοι όσοι τη ζήσαμε έστω και για λίγο, παραδεχόμαστε ότι ήταν ένα άλλο επίπεδο QSR (Quick Service Restaurant) που όμοιο του δεν είχαμε ματαξαναδεί.

Καλο-μαθημένοι τότε από την οικογενειακή, ψιλο-σπιτική προσέγγιση των goody's με τα πορσελάνινα (λέμε τώρα) πιάτα και τα μαχαιροπήρουνα στο σερβίρισμα, αλλά και μερίδες όπως μπιφτέκια (goodisimo) και αυγά τηγανιτά (goodino), πόσο έτοιμοι άραγε είμασταν για ένα next level fast food όπως τα Wendy's με τα ασημένια και χρυσά περιτυλίγματα?

Έντάξει, τα McDonalds υπήρχαν εκεί, δεν ενοχλούσαν ποτέ. Χαμηλές τιμές, βασικοί, "παγκόσμιοι" κωδικοί (Cheese, Big Mac, Nuggets) χωρίς πολλές εκπλήξεις και, βασικά ένα κατάστημα ναυαρχίδα στο Σύνταγμα, στη γωνία της Ερμού που, αν δεν υπήρχε εξ αρχής, θεωρώ ότι θα είχαν κλείσει στην Ελλάδα προ πολλού!

Όμως τα Wendy's...ήταν από άλλο πλανήτη!

Έφεραν ένα μπιφτέκι "τετράγωνο" που ψηνόταν εκείνη τη στιγμή και όταν έμπαινε στο burger εξήχε από το ψωμάκι στις 4 γωνίες του (ξεκάθαρο extra value Vs competition). Έφεραν ένα burger που δεν πίστευες ότι υπήρχε! Bacon Mushroom Melt! Πες μου πώς γίνεται...πώς είιιιιναι δυνατόν! Πατάτες τηγανιτές που μπορούσες να τις λούσεις από πάνω με cheddar και να ρίξεις κομματάκια μπέικον! Με κεντρικό διόροφο κατάστημα στο Σύνταγμα γωνία (Σταδίου και Βουκουρεστίου ρε!), με συλλεκτικά καταστήματα στη Γλυφάδα, Κηφισιά και Φωκίωνος (για όσους θυμούνται λίγο πιο κάτω από τα πάνω goody's στην απέναντι πλευρά του πεζόδρομου της Φώκα-Νέγκρα) αλλά και στο 90 στην κλασική στάση στην Εθνική οδό και φυσικά για τους πιο προνομιούχους...ολόκληρο Wendy's αντί για cult κυλικείο (που είχαμε εμείς στο ΠΑ.ΠΕΙ) μέσα στο campus του Deree College!! Δεν θυμάμαι αν είχε και Πειραιά ή Καλλιθέα (όποιος γνωρίζει pls ας συμπληρώσει στα comments).

...Κι εκεί που νόμιζα ότι είχα βρει ένα brand, μία μάρκα, μία αλυσίδα, που δεν θα με προδώσει ποτέ και θα είναι εκεί για πάντα...ξαφνικά φεύγω για Αγγλία το 2001 (Ουαλλία, Cardiff για την ακρίβεια) και γυρνόντας μαθαίνω ότι τα Wendy's έκλεισαν! Πορδοσίαααα (που θα έλεγε κι ο Καπουτζίδης)! Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα προδομένος από ένα brand, από μία μάρκα (γίνεται αλήθεια να το νιώσεις αυτό?). Ήταν σα να με χώρισε από μήνυμα ή με ghosting. Απλά εξαφανίστηκε. Ούτε είπε, ξέρεις θα φύγω σε λίγο καιρό...ούτε ξέρεις αν θέλεις να με κρατήσεις πρέπει να κάνεις αυτά...ούτε θα σου δώσω άλλη μία ευκαιρία...απλά έφυγε! Και το χειρότερο? Δεν ξαναγύρισε. Μικρός θάνατος.

Ακόμα σκέφτομαι, τι μπορεί να έφταιξε. Ναι ξέρω, όλοι στην παρέα δεν φερθήκαμε σωστά. Ξέραμε ότι είναι τα καλύτερα burger και τα καλύτερα εστιατόρια γενικώς. Ήταν αρκετά level πιο πάνω και γνωρίζαμε ότι άξιζαν τα λεφτά τους 100%. Όμως δεν πηγαίναμε τόσο συχνά...ή τουλάχιστον όσο συχνά τους άξιζε. Ναι, πηγαίναμε στα goody's. Το παραδέχομαι. Ήταν πιο βολικά. Πιό φθηνά. Πιό νόστιμα κάποια πράγματα (γιατί όπως και να το κάνουμε τα Wendy's δεν είχαν club sandwich goody's, green ή Chilli - στα Wendys chilli σήμαινε μια σούπα με κιμά... ).

Όμως δεν ξέραμε ότι αυτό θα σήμαινε ότι μπορεί να φύγουν κάποια μέρα τα Wendy's! Είναι άδικο!

Αν το ξέραμε, θα μαζεύαμε λεφτά όλη την εβδομάδα να πάμε τουλάχιστον κάθε Σάββατο. Θα παίρναμε και Double Classic Cheese χωρίς πίκλες και κρεμμύδι, περισσότερες φορές! Ίσως παίρναμε και κανά Frosty παραπάνω, ξέρω γω...?

Πώς γίνεται ένα τόσο αγαπητό και πετυχημένο brand όμως, να μην καταφέρνει να μείνει σε μια χώρα που λατρέυει το φαγητό? Γιατί δεν έγιναν οι αναγκαίες κινήσεις την ώρα που έπρεπε. Εντάξει καταλαβαίνω ότι το κατάστημα στο Σύνταγμα ήταν καταδικασμένο να κλείσει, καθώς ανήκε όλο το κτίριο στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού και κάπως κάτι έγινε και εξαγοράστηκε ολόκληρο, που φαντάζομαι επέβαλλε την απομάκρυνση των Wendy's από εκεί (όποιος ξέρει λεπτομέρειες feel free to add). Φυσικά χωρίς κατάστημα στο Σύνταγμα, δεν υπήρχε περίπτωση να επιβιώσει μία αλυσίδα στον πόλεμο με τα GOODY'S (άλλαξα και τη γραφή τους από goody's σε GOODY'S) που τότε μεγάλωναν επικίνδυνα και με γοργούς ρυθμούς (είχαν ήδη νικήσει τα Hambo, τα lebel από την εσωτερική αγορά και σίγουρα προβλημάτιζαν πολύ και τα McDonalds για την παραμονή τους ή όχι - αλλά είπαμε αυτά είχαν κατάστημα γωνία στην Ερμού)

Προσωπικά, πιστεύω όπως και τώρα στην πρόσφατη περίπτωση της επιστροφής της Pizza Hut, ότι όταν ένα brand είναι αγαπητό, και το θέλει ο κόσμος, μπορεί να γυρίσει και να κυριαρχήσει! Για μένα το όνειρο δεν έχει τελειώσει και, αν υπήρχε περίπτωση να επιστρέψουν, θα ήθελα να ήμουν μέσα στο project με οποιοδήποτε τρόπο (και ψήστης που λέει ο λόγος!). Μένει να το πιστέψουν κι άλλοι... Bonus Track 1: Όταν τα έψαχνα πριν καμιά 20ετία, είχα βρει τον Θωμά στο Χαλάνδρι με το γνωστό (για τους μύστες) Thomas Cook, που είχε καταφέρει να βγάζει όλα τα burger των Wendy's όντας ο ίδιος ψήστης σε κατάστημα παλιά, με την ίδια ακριβώς γεύση και κυρίως άρωμα! Μαγικό! Όταν πρωτοδοκίμασα το 2004 έπαθα ζημιά που ξαναβρήκα κάτι τόσο κοντά στις γεύσεις των Wendy's! Έκανε όμως κι αυτός ένα επιχειρηματικό άνοιγμα...άλλαξε θέση στο μαγαζί...το έφερε στο κέντρο, και τον έφαγαν μάλλον τα ενοίκια και οι απαιτήσεις και έκλεισε (αν κάποιος ξέρει τι απέγινε ο Θωμάς ας δώσει φως). Bonus Track 2: Ξαναέφαγα Wendy's το 2012 στο Honeymoon! Ξαφνικά σκάμε Dubai...δεν έχω ιδέα...και είμαστε σε ένα ταξί γυρνώντας από σαφάρι για να πάμε ξενοδοχείο και... ξαφνικά εκεί που ανεβοκατεβαίνουμε διαστημικές γέφυρες και περνάμε ουρανοξύστες...βλέπω σε ένα ξεχασμένο βενζινάδικο την ταμπέλα με την κοκκινομάλλα Wendy να με κοιτάζει! Τρελάθηκα! Έπαθα εγκεφαλικό! Δεν ήξερα ότι έχει Wendy's στο Dubai. Κι όμως...ήταν εκεί.

Χρειάστηκε μία μέρα και γύρω στα 40 ευρώ ταξί για να μας πάει σχεδόν μέχρι το Abu Dhabi και να μας ξαναγυρίσει, γιατί δεν καταλάβαινε ο ινδο-πακιστανός τη λέξη Wendy's που του έλεγα (βεντι έλεγε αυτός γουέντις εγώ...δεν συνεννοούμασταν). Τελικά φτάσαμε με τα πολλά στο βενζινάδικο που είχαμε δει την προηγούμενη μέρα, το οποίο, όπως καταλάβαμε αργότερα, ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο (!) που μέναμε και έκανε και delivery (αλλά που να το βρεις μέσα στο χάος με τις αερογέφυρες εκεί).

Η εμπειρία της συνάντησης...? Μαγική! Συγκλονιστική!

Σα να μην πέρασε μια μέρα! Σα να ξαναβγαίνεις με την πρώτη αγάπη...αλλά συνειδητοποιημένος για όσα θα επακολουθήσουν. Απολάμβανα κάθε δαγκωνιά πλέον γνωρίζοντας ότι μάλλον θα είναι η τελευταία φορά! Συγκίνηση. Το honeymoon ανέβηκε πολλά level με αυτή τη συνάντηση. Και αυτό μου δίδαξε πόσο δυνατό μπορεί να είναι το συνάισθημα που μπορεί να σου προκαλέσει ένα brand - μία εμπειρία - μία γευστική και αρωματική εμπειρία που σε συνδέει με αληθινά κομμάτια της ζωής σου και της ξέγνοιαστης παιδικής-εφηβικής εποχής.